Ζητείται Λογική

Πριν από δύο περίπου έτη εμφανίστηκε σε έκθεση ζωγραφικής επιδοτούμενης από το υπ. Πολιτισμού έργο «τέχνης» που ενεφάνιζε ένα ανδρικό μόριο να εκσπερματίζει στο ιερό σύμβολο της χριστιανοσύνης. Προ 15 περίπου ημερών γίναμε μάρτυρες του αυτού φαινομένου με τη διαφορά ότι το κράτος αυτή τη φορά έκρινε σκόπιμο να πριμοδοτήσει έκθεση που προσέβαλε τον εθνικό ύμνο της Ελλάδος που τουλάχιστον όποιον αισθάνεται Έλληνας του προκαλεί ρίγος και μόνο το άκουσμά του.
Το γεγονός ότι βρίσκονται καμιά δεκαριά θολοκουλτουριαρηδες που αυτοαποκαλούνται καλλιτέχνες και ζωγραφίζοντας πέη και αιδοία νομίζουν ότι παράγουν πολιτισμό και διεκδικούν την ελευθερία της τέχνης με αφήνει παγερά αδιάφορο. Όταν όμως το ελληνικό Κράτος προωθεί αυτά τα ανοσιουργήματα εμπαίζοντας με τη νοημοσύνη και τις αντοχές ακόμη και του πιο μετριοπαθή Έλληνα μου προκαλεί εύλογη απορία για τα κίνητρα και τους σκοπούς αυτών των ενεργειών.
Το μεγάλο ερώτημα που ανακύπτει είναι οι ιθύνοντες δεν αναμένουν τις αντιδράσεις του λαού και το ενδεχόμενο ακόμη και πολιτικό τους κόστος από αυτές τους τις πράξεις; και εάν συνειδητοποιούν τους κινδύνους γιατί τα κάνουν; Η απάντηση είναι απλή σφυγμομετρούν τις αντιδράσεις και τις αντιστάσεις της κοινής γνώμης. Σου λένε έως ποιο βαθμό είναι ο Έλληνας έτοιμος να αντιδράσει ώστε αναλόγως να γονιμοποιηθεί το έδαφος ώστε να γίνει πιο ενδοτικός στις επιταγές και τις πιέσεις της νέας τάξης πραγμάτων που επιθυμεί το σβήσιμο της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας των Εθνών και την κιμαδοποίηση τους στους βωμούς μιας αυστηρώς υλιστικής κοινωνίας υπόδουλης στα δεσμά του καπιταλισμού.
Προ 15 ετών ο ελληνικός λαός βγήκε στους δρόμους και τους γέμισε σε δύο τεράστια συλλαλητήρια για τη Μακεδονία. Αυτά τα συλλαλητήρια έκανε τους θιασώτες του διεθνισμού να καθυστερήσουν τα προδοτικά τους ως προς το όνομα σχέδια και από τότε ξεκίνησε ένας λυσσαλέος πόλεμος ως προς την ιστορία με αποκορύφωμα το μανιφέστο της έκτης δημοτικού το οποίο ακόμη και εάν γραφόταν από τούρκους εκπαιδευτικούς θα ήταν λιγότερο προκλητικό. Το αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης ήταν μία συνεχή νάρκωση του Έλληνα που φθάνει στο σημείο 15 χρόνια μετά να παρακολουθεί αμέτοχος το ξεπούλημα της Μακεδονίας.
Κατά τον ίδιο τρόπο ξεκίνησε και ένας βλακώδης πόλεμος στα εθνικά μας σύμβολα. Τον πρώτο λόγο είχε η σημαία, όπου διάφοροι καθηγητές της Παντοίου, συνάδελφοι αυτών που προσφάτως καταδικάστηκαν ως καταχραστές του δημοσίου, καπνίζοντας τις πίπες και τα τσιμπούκια τους μας ενημέρωσαν ότι η σημαία μπορεί να καίγεται (παρόλο που συνιστά ποινικό αδίκημα). Το ίδια υποστήριξαν και εκπρόσωποι του κοινοβουλίου με μπροστάρη το άξιο τέκνο Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, ο οποίος μας δήλωσε ότι είναι αναφαίρετο συνταγματικό δικαίωμα του καθενός να καίει την ελληνική σημαία, αποδεικνύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο ότι εκτός από ανεπαρκής βουλευτής είναι και ανεπαρκέστατος νομικός, αφού καίτοι δικηγόρος αγνοούσε τον ποινικό κώδικα.
Στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε ο σταυρός και σήμερα ο εθνικός ύμνος. Οι θιασώτες αυτών των προκλητικών αντιλήψεων επικαλούνται την ελευθερία της τέχνης αγνοώντας ότι όλα τα δικαιώματα και οι ελευθερίες δεν πρέπει να ασκούνται καταχρηστικά και σε βάρος των δικαιωμάτων των άλλων ανθρώπων (αρ. 25 Συντάγματος). Εάν λόγου χάρη εγώ προσποιούμενος τον καλλιτέχνη πάρω μια φωτογραφία των κκ τηλεγενίτσαρων που επιβραβεύουν την προσβολή των εθνικών συμβόλων και βάλω ένα πέος να εκσπερματίζει πάνω τους δε μπορώ να επικαλεστώ την ελευθερία της τέχνης διότι προσβάλω την προσωπικότητα τους. Το ίδιο ισχύει και για τα εθνικά σύμβολα όπου προσβάλλονται όλοι όσοι εμφορούνται από αυτά τα ιδανικά.
Όσοι λοιπόν επιβραβεύουν αυτές τις ενέργειες εκτός από εθνικής ευαισθησίας στερούνται και δημοκρατικού ήθους αφού ενσυνείδητα προσβάλλουν τα δικαιώματα εκατομμυρίων ανθρώπων που απαιτούν σεβασμό στις αξίες και τα ιδανικά τους. Η υποκρισία μάλιστα αυτών των αυτόκλητων υποστηρικτών κάθε τι ανθελληνικού είναι ότι σε περίπτωση που αντικείμενο προσβολής δεν ήταν η ελληνική σημαία και ο ελληνικός εθνικός ύμνος, αλλά μιας ξένης χώρας ή μιας ξένης θρησκείας, εκεί δε θα μιλούσαν για ελευθερία τέχνης αλλά για ρατσισμό και ξενοφοβία. Αυτή τους η προτίμηση καταδεικνύει τον ύποπτο και ύπουλο ρόλο τους.
Πρέπει λοιπόν να γνωρίζετε ότι κάθε φορά που λαμβάνουν χώρα τέτοιας φύσεως προκλητικά γεγονότα κάποιοι με τις πλάτες του κράτους και ιδίως του υπ. πολιτισμού και παιδείας σφυγμομετρούν τις αντιδράσεις του Έλληνα και είναι παρήγορο αυτό που συνέβη στην εξέταση του διπλώματος Lower στα αγγλικά, όπου η ερώτηση που ετέθη ποια εθνική εορτή επιθυμούν οι Έλληνες να καταργηθεί, τελικώς αποσύρθηκε λόγω της αντίδρασης που υπήρξε και από την άρνηση των εξεταζομένων να απαντήσουν.
Τέτοιες συμπεριφορές θα πρέπει να πληθαίνουν και να αποκτούν και πολιτική έκφανση με την αποδοκιμασία των πολιτικάντηδων θιασωτών αυτών των συμπεριφορών και με την ενίσχυση του πολιτικού έργου των υγιών φορέων όπως και ο ΛΑΟΣ. Θα πρέπει να ξέρουν ότι όσες Κερκόπορτες και να ανοιχθούν πάντα θα υπάρχουν οι Λεωνίδες, οι οποίοι θα φαντάζουν ως εφιάλτες στα όνειρα της νέας τάξης.